woensdag 1 april 2015

De dagelijkse praktijk van burgerinitiatieven

Twee weken geleden kwamen er twee interessante publicaties uit over burgerkracht en de doe-democratie: 'De ondernemende burger' en 'De uitvinding van de Leeszaal'. Beide geven ze uitgebreid inzicht in de dagelijkse praktijk van burgerinitiatieven met zowel de succesfactoren als de knelpunten. Een welkome aanvulling op de theoretische en politieke discussies van dit moment.
 
Er is al, ook op dit blog, het nodige over gezegd. De wereld om ons heen is veranderd en daardoor is er een nieuwe verhouding ontstaan tussen burger, overheid en markt. De aanleidingen hiervoor zijn divers (individualisering, toenemend ondernemerschap, informatisering, terugtrekkende overheid, etc.), net zoals het aantal gebruikte termen (doe-democratie, participatiesamenleving, DIY, burgerkracht, etc.). Het gevolg is dat burgerinitiatieven de laatste tijd volop in de schijnwerpers staan. Er zijn echter grote verschillen tussen de burgerinitiatieven, wat betreft:
  • de mate van participatie (meedenken, meedoen, zelfdoen);
  • de toegepast participatievormen (coöperaties, stichtingen, verenigingen, losse initiatieven); 
  • de thema’s waarop het van toepassing is (welzijn, zorg, sport, energie, openbare ruimte, veiligheid, wonen, etc.);
  • de schaalniveaus (van individuele hulp tot nationale initiatieven) en 
  • de uiteindelijke resultaten die het oplevert.

maandag 16 maart 2015

Toronto Tower Renewal

Toronto, 'The City of Towers', staat voor een enorme uitdaging. Een groot aantal woonbuurten met 1.200 hoogbouwflats voldoen niet meer aan de eisen van deze tijd. Via het zogenaamde 'Tower Renewal Program' proberen vele partijen om de gebouwen, de levendigheid en de sociaal-economische positie van de bewoners te verbeteren. Daarbij maken ze gebruik van een internationale studie over hoogbouwwijken. Ik sprak met Graeme Stewart, een van de initiatiefnemers, over renovatie, openbare ruimte, infrastructuur, migrantenwijken, samenwerkingsverbanden en bewonersparticipatie.
Verder lezen »

zaterdag 28 februari 2015

Op het rechte spoor: de ontwikkeling van de spoorzone in Delft

Sinds deze week is er een einde gekomen aan de enorme geluidsoverlast van het spoorviaduct in Delft. De trein rijdt nu onder de grond waardoor het spoorviaduct na 52 jaar trouwe dienst kan worden gesloopt. Daarmee een einde makend aan de visuele barrière die de stad jaren in tweeën deelde. De bonus: een schitterend nieuw station met verwijzingen naar het Delftse verleden.

Verleden
In 1847 wordt de stoomtreinlijn van Den Haag naar Rotterdam aangelegd. Het spoor, dan nog gewoon op het maaiveld, loopt ook langs Delft en krijgt een eigen station. Met aan de oostzijde van het spoor de historische stad en aan de westzijde het platteland richting het Westland. Op enkele strategische plekken komt een oversteek met slagbomen. In de loop der jaren komen ook ten westen van de spoorweg woningen en wordt ook het treinverkeer steeds drukker. Veertig jaar na de eerste stoomtrein rijden er in Delft al zo'n dertig treinen per dag. Het oude stationsgebouw van de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij wordt al snel te klein om alle passagiers en goederen te kunnen verwerken (De Bie, 2004). In 1885 wordt daarom een nieuw stationsgebouw geopend, dat tot 2015 dienst zal doen.

woensdag 25 februari 2015

Aankomstwijken: de noodzaak van precisie

In de winter van 2015 leest de 'City Builder Book Club', het boek 'Arrival City' van Doug Saunders. Een internationale best-seller over de wereldwijde urbanisatie. Dit als gevolg van de (im)migratie naar de stad. Ik werd uitgenodigd om een recensie te schrijven over hoofdstuk 10 ('Arriving in style') dat gaat over migrantenwijken in Nederland (Amsterdam), Bangladesh (Dhaka) en Canada (Toronto). In dit artikel vind je een meer uitgebreide reactie op dit hoofdstuk, maar bovenal meer informatie over het immigratiebeleid en migrantenwijken in Nederland.  
Verder lezen »